Anma Töreni Ardından

3. Cumhurbaşkanımız Celal Bayar’ın dün 33. ölüm yıldönümü törenleri yine klasik şekilde yerine getirildi. 
Değişen hiç bir şey olmadı.
Dikkatimi çeken anma töreninde saygı duruşu vardı ama, İstiklal Marşı okunmadı.
Kongrelerde bile okunan İstiklal Marşımız neden söylenmedi bilemiyorum. Bilen açıklasın.
Celal Bayar ailesini temsilen Bayar’ın kızı Nilüfer Hanım son yıllarda anma törenlerine gelemiyor. Yerine vekil olarak akademisyen kızı Akile Hanım katılıyor. Taziyeleri o kabul ediyor.
Yine dikkatimi çeken, bu ailede, Akile Hanım dan başka dedelerinin anma gününe gelen kimsenin olmayışı oldu.

Anma töreni uzun sürmedi. 
Program 15-20 dakikada sona erdi.
Sonra Bayar Müzesi gezildi.
Celal Bayar’ın yaşamının büyük bölümünü içeren eserlerin bulunduğu bu müze gerçekten önemli müzeler arasında.
Türkiye de siyaset yapan birçok kişi Celal Bayar gibi gerisinde böyle değerli bir müze bırakmış olsaydı, çok zengin müzelerimiz olurdu.
Ne yazık ki sanatçılarımız, edebiyatçı larımızın yaşamlarında geriye kalanları müze haline getirilmediği için kaybolup gidiyorlar.
Bunu yine 1970’li yıllarda Umurbey’de yaşayan ünlü yazarlarımızdan Şevket Süreyya Aydemir’in evinin oğlu tarafın dan nasıl yağmalandığını yazmıştım. Kitapları bir şişe şarap karşılığı Orhangazi de  bir kitapçıya satmıştı. Biz de rahmetli Ali Aksoy ile bu kitaplardan gidip almıştık.
Oysa Aydemir’in evi müze yapılabilirdi. Körfez de yazdığım köşe yazısında buna değinmiştim. Cumhuriyet’te Oktay Akbal iki yazı yazarak ailesine sitem etmişti. 
Şimdi soruyorum?
Gemlik’te kaç kişi bu müzeyi gezmiştir.
İlçemizde 15 binin üzerinde öğrenci var. Acaba öğretmenleri öğrencilerini bu müzeye götürüyorlar mı?
Müzeyi görmeyen öğretmenler var mı?
Bu müzede Kurtuluş savaşımızın birçok fotoğrafını görebilirsiniz.
Genç cumhuriyetin ilk yıllarında yurdumuzu ziyaret eden devlet adamlarını, onların armağanlarını, ünlü ressamların Atatürk ve Bayar ile yaptıkları tabloların orjinalleri hep bu müzede.
Müzeden facebook hesabımdan canlı yayın yaptım. İsteyen girip görebilir.
Oradan çıkıp Celal Bayar Vakfı Kütüphanesine girdim.
Giriş güzel bir büro haline getirilmiş.
Ankara ya götürülen kitaplar gelmemiş geleceği söylendi. 
Benim ciltlediğim onlarca gazete yerin de duruyor. 
Buna sevindim.
Bayar’ın evi gezilecekti gezildi mi bilmiyorum. Ancak tören öncesi camının kırık olduğu ve bir kartonla kapatıldığını öğrendim.
Belediye başkanımız Uğur Sertaslandan bunun yaptırılmasını istedik.
Sonra Umurbey Girişimci Kadınlar Koo peratifi’nin ölüm yıldönümü için hazır ladığı yöresel yemeklerden yedim.
Zeytinyağı içindeki yeni yapılmış doma tes salçasının tadına doyamadım. Hele kalem dolmalar harikaydı. 
El yapımı vişne suyu ve limonataları, ünlü cennet künkü, lokumları hepsi beğeni topladı.
İl Tarım Müdürü ve İl İş-Kur Müdürleri bu güzel sofradan sonra girişimci Umurbeyli hanımları destek sözü verdiler.
Bence, önce yer sorunu çözülmeli.

---

---