Yazık...

Kadri Güler

Bugün Gemlik’in kurtuluşu üzerine 3.yazımı yazıyorum.
Dün ilçemizin düşman işgalinden kurutuluşunun 97.yıldönümü törenleri yapıldı. Dün de yazdığım gibi, Gemlikliler Kurtuluşun ruhundan bihaberler.
Canları pahasına bu toprakları bizlere bırakanlara birazcık bile saygımız kalmamış.
O günler unutulmuş.
Dünkü törende geçmiş yıllar olduğu gibi bu yılki törenlerde de Gemlikliler ne bayrak astılar ne de törenlere katıldılar. 
Töreni izleyen 50 kişi bile yoktu.
Yazık ki çok yazık.
Kimler bizi bu kadar duyarsız yaptı.
Tabii içi boş bir kutlama programı da vardı. 
Kurtuluşla hiç bir ilişkisi olmayan Osmanlının Mehteranı ve Bursa Kılıç kalkanı ekibinin gösterileri ile kutlama programı yaptık.
Gemlik’i kurtaran TSK’nin askeri törenlerde yoktu.
Garnizon Komutanı ve protokolün arkasında 7 tane genç muazzaf subay vardı.
Daire müdürleri, siyasi parti temsilcileri, muhtarlar, gazilerden oluşan bir izleyici topluluğu vardı koca meydanda.
Bu yazıyı yazarken Kurtuluş konserleri verilecekti.
Birazdan İskele Meydanına giderek durumu gözleyeceğim.
İnanıyorum ki gündüz kutlama programına katılmayan Gemlikli o meydanı dolduracaktır.
Bu konuda Belediye Başkanı Mehmet Uğur Sertaslan, önlemli bir konuşma yaptı.
10 kişilik gruplarla kutlamaya göstermelik katılan okullardan getirilen öğrencilere seslenerek, duyarlı olmalarını istedi.
Yavaş, yavaş ulusal günlere karşı duyarsızlaştırdılar toplumu.
Diyecek bir şey bulamıyorum.
Bu günler resmi protololün adet yerini bulsun diye yaptıkları günlere dönüştü.
Tamamen kaldırın olsun bitsin.
Bir ülkenin halkı ulusal günlerine karşı duyarsızsa, yapılacak çok şey yok.
Yeniden başlamak gerekir. 
Sıfırdan.
Bugünler toplumumuzun tümünün ortak değerleridir.
Buna sahip çıkamıyorsak vay halimize.
Yazık ki gerçekten çok yazık.