Olay Gazetesi... (2)

Kadri Güler

Erol Nural gazetenin Haber Müdürüy dü ve Saroz Körfezi’nde tatildeydi. Rahmetli Yılmaz Akkılıç da izinden geri çağırılmıştı. 
Yılmaz İşler ise Sönmez Holding’in Basın Danışmanlığından gazeteye gelmişti. 
Gazetede eskilerden kimse kalmamış tı. Spor ve haber kadroları, teknik kadro yeniden oluşturuluyordu. Hatta ilçe muhabirleri bile...
Olay’a çağrılmayanların arasında Reklam Müdürü, benim Adliye İlkokulunda öğretmenlik yaptığım zaman birlikte çalıştığımız arkadaşım olan Yüksel Aslan kalanlar arasındaydı. 
Yeni kadronun yüzde 90’ı toplamaydı. İzmir ve İzmit’ten takviyeler ile eksikler tamamlanıyordu. 
Gazetenin İdari Müdürü Ferit Güler, o kargaşa arasında bana gazetede çalışıp çalışmayacağımı sordu. 
Politika muhabirine ihtiyaçları varmış. 
Şaşırmıştım. İlan vermek için gittiğim gazetede işe çağrılıyordum. 
Gemlik’te haftalık bir gazete çıkarıyor duk, öte yandan matbaa işleri vardı. 
Cevap veremedim düşünmem gerektiğini belirtip, ilanı verip döndük. 
İşyerimde ağabeyimle ufak tefek de olsa sorunlar vardı. Ağabeyimle görüştük, Bursa’dan ihtiyaçları ben sağlayacaktım. Gaze teyi de çıkaracaktık. Bu bir deneme olacaktı. 
Böylece hayatımda iki yılını alacak olan yeni bir dönem başlıyordu. Arzuladığım günlük büyük bir gazetede çalışma imkanı hiç beklenmedik bir anda başladı. 
Ücret konusunda da Ferit Bey ile anlaştık. 1987 ve 1988 yıllarında Bursa Hakimiyet’te 200 lira maaşla işe başladım. Köşe yazarları ve müdürler 300 lira maaş alıyordu. 
Parada gözüm yoktu ama denemek istiyordum. Günlük bir gazetenin heyecanını yaşamak arzusundaydım. 
Olay Gazetesi daha baskıya geçmeden ben Bursa Hakimiyet Gazetesinin yazı kadrosuna katılmıştım. 
Genel Yayın Müdürü rahmetli Kemal Sulaoğlu, Yılmaz İşel, Yazı İşleri Müdürüy dü, Erol Nural Haber Müdürümüz, Bölge Haberler Müdürü ise rahmetli Mehmet Özmen idi. 
Arzu Yılmaz (Arınel) ve Banu Demirağ karşımdaki masalarda yan yana idiler. Sağımda uzun bir masada Mağazin Servisi vardı. Şadan Beleş (Molaylı) müdürleriydi. 
Böylece yaşamımın en unutulmaz iki yılını Bursa Hakimiyet’te geçirecektim. 
Bu sırada bir kitap oluşturacak olayları yaşadım. Sevindiğim günler oldu, başarılar elde ettiğim günler oldu, üzüldüğüm olaylara tanık oldum. 
Büyük gazetede gazeteciliğin iç yüzünü yakından yaşadım. Birçok dost kazandım, o dostluklarımız hala devam ediyor. Bu arada içi boş gazetecileri tanıdım. 
İkinci yıl tepeden inme atama ile Genel Koordinatörlüğe rahmetli Aykan Uzoğuz getirildi. Bu olay üzerine Kemal Sulaoğlu istifa etti. Gazetede tat yavaş yavaş kaçmaya başlayınca, ben de Gemlik’e dönerek kadrolu olarak çalışmayı sürdürdüm. 
Gemlik’te o sıralarda matbaadan yetiştirdiğim İhsan Bölük askerden gelmiş ve Bursa Hakimiyette muhabirlik yapıyor du. O’nu Bursa’ya gönderdik. 
Olay Gazetesi ile Bursa Hakimiyet büyük bir rekabete girdiler. O günlerde promosyon olarak Tofaş, Renault arabalar veriyordu. Her iki gazetede 10 binin üze rinde traj yapıyorlardı. Gazeteler zarar ediyordu ama, patronların rekabeti bu sektörde bir çok arkadaşımızın ekmek kapısı olmuştu. 
Daha sonra birgün Engin Özpınar aradı. Birlikte çalışma teklif etti. Olay oturmuştu ve satışta rekor kırıyordu. Olay’a geçtim. 
25 yıllık Türkiye’nin en büyük yerel gazetesinin kapanması birçok arkadaşımı zın işsiz kalması demekti. 
Cavit Çağlar’ın iş adamı olması, Olay’ın çizgisinin hep iktidardan yana, yandaş bir gazete profili oluşturdu. Olay’ın başından çok şeyler geçti. Onlar bile atlatıldı. 
Aldığım son haberde gazete kapanma mış ama işten çıkarmalar başlamış. 
Gelecekte birçok gazete mutlaka kapanacaktır. 
Yazılı basın yaşamalı...