AALEN-ANTAKYA KÜLTÜR DERNEĞİ’NİN KARDEŞ KENTLER 8. BULUŞMASI (4)

Dünden devam 

 

Toplantı yapılacak Gazi evine geliyoruz. Geniş bir bahçe… Masalar sıralanmış, yanlarında sandalyeler; bir tarafta mutfak… Diğer bölümde iki katlı bir yapı… Toplantı üst katta yapılacak. Mutfakta ummalı bir çalışma… Öğlen yemeği için bir hazırlık… Bina kullanılmadığı için soğuk… Klimalarla ısıtılmaya çalışılıyor. Bahçede masalar hazır; mercimekli bulgur pilavı, lahmacun, ayran ve turşu ikram ediliyor. Acıkmış olmalıyız… Sonra üst kata çıkıp etkinlik için toplanıyoruz. Duvarlara dayanmış sedirler ve yastıklar… Kişilerin rahat oturmasına olanak sağlıyor. Şark köşesi diye adlandırdığımız özellikleri yansıtıyor. Duvarlar taştan yapılmış, tavanlar ahşap…

 Yayıncılık, kitap yayınlama ve benzeri konuları anlatıyor Leyla Akgül arkadaşımız. Ardından şiirler, saz eşliğinde şairlerin şiirleri… Sonra kısa süren plâket ve ödül töreni… Akşam Medeniyetler korosunun konserine gideceğiz, etkinliği kısa tutmak istiyor Mehmet Akarsu Bey. Ama birtakım yakınmalarla karşılaşmaktan da kendini kurtaramıyor. Sonunda herkesin gönlünü yapabilmek için tüm sabrını zorlayarak  “kim ne söylemek ne okumak istiyorsa buyursun” diyerek sözlerini noktalıyor.

 Etkinlik sona erince aracın bizi alacağı bir noktada toplanıyoruz.  Akşam yemeği için bir restorandayız. Tepsi kebabı, salata ve ardından künefe... Nefis bir akşam yemeği…  Zamanla yarışıyoruz, saat 19’ da konser başlayacak, hemen yola çıkıyoruz. Mehmet Beyin ince düşüncesi sayesinde salonda bize yerin ayrıldığını görüyoruz. Güzel bir salon…

Zamanı gelince koroda görevli olanlar yavaş yavaş yerini alıyor. Kıyafetler muhteşem. On beş bayan beyaz elbiselerle sanki birer gelin… Erkeklere gelince oldukça ilginç giysileri, bir üniformayı çağrıştırıyor, onların da sayısı 16.   Kimimiz Osmanlı kıyafeti diyor, kimimiz Yahudi kıyafeti… Araştırıyoruz; ama doyurucu yanıtlar alamıyoruz. Şefin söylediğine göre koroda iki yüz kişi çalışmalara katkı sunuyormuş.  Orkestra da on bir kişiyi sayabiliyorum. Konser başlıyor. Şef kısa açıklamalar yaparak Medeniyetler Korosu’nun amacını ve işlevini anlatıyor. Sevgi, barış ve kardeşliği yaşatmak dileğinde. Sonunda şu sözleri de söylemeden edemiyor: “Bizi birbirimize düşürmeye çalışıyorlar; ama bunu başaramayacaklar. Biz burada Müslüman’ı, Hristiyan’ı, Musevi’siyle; Alevi ve Sunnî’ siyle barış içinde kardeşçe yaşıyoruz ve yaşamaya da devam edeceğiz”. Evrensel insanlığa inanmış biri olarak müthiş bir keyif alıyorum bu sözlerden. Çeşitli dillerden ve kültürlerden örnekler sunuluyor. Çoğunlukla söylenenler Türkçe… Arapça ve başka dillerden örnekler de sunuluyor. “İzmir marşı, bir ateş ver cigaramı yakayım” vb. türküler kulaklarımızın pasını siliyor.

Gerçekten kelimenin tam anlamıyla Medeniyetler korosu…  Muhteşem desem eksik kalır, olağanüstü desem gene anlatamamış olurum. En güzeli böylesi bir koroyu izlemeniz. Bize bu olanağı sunan dostlara ne denli teşekkür etsem azdır. İyi ki sizin gibi güzel insanları tanımışım!

Şef programın bir saat süreceğini söylemişti. Süre doldu; ama kimse kalkıp gitmiyor. Seyircilere dönen şef: “ Değerli konuklar, program vallahi de bitti billahi de,”  deyince salon boşalmaya başladı. Bizi bekleyen aracımıza binip otele hareket… Otelde üç gündür yapılan etkinliklerin kısaca değerlendirmesini yaptık. Yarın ayrılacaktık. Her kavuşma bir ayrılığı taşır içinde… Gelirken sevinç ve coşku, giderken hüzün sarıyor yüreğimizi. Kolay mı insanın dostlarından ayrılması?

---

---