BİR TUTAM YOKUZ

bir yalnızlık lügati açıyoruz
derince bir mavinin derinliğinden

kimiz biz

hangi satır arası yazıyor bizi ustam
hangi silinmiş öykünün defterinde özneyiz

zamansız kahramanlarıyız belki
serseri mayın misali
kara kaplı bir göç hikayesinin

sonsuz bir tümsekten yuvarlanıyoruz şimdi
ölüm ahenginde

sessiziz
kaidesine tünemiş taştan adam gibi
göz yaşlarımızı arıyoruz gaip rüzgarlarda

var gibiyiz
bir tutam yokluğun içinde
göğsümüzde bir çizik

ıslak kirpiklerimizi sayıyoruz
tutup ateşe...

---

---