Gece Gözlüm

fikrimin müjdesi

açarken özneleri koparıp gözlerimden

 

 

ah gece gözlüm

ah be gökyüzlüm

mayıs mayıs tutardık ya emanet oltalarda

 

 

vapur dumanlarını

elimizde çizerdik o yılışık grinin maskaralaşmış tenini

 

 

zıvanalarına uçkur bağlardık ya uçuşmasın renkleri

nasılda sarhoş olurduk nihavendlerinde bu şehrin

 

 

şimdi soğuk tırnakların soluk alma vaktidir

mayıs hançerelerine çağırırken sesimi

veda şarkılarımı söyleyecektik

 

 

sadece çığlıklarımı geri istiyorum

kapı eşiklerinde son cümleyi vekil eden

 

 

ah be gökyüzlüm

kumsalım ben bu yurtsuzlukta

martılarla eşeleşen

 

 

varsıl düşler kuruyorum

elimde midye kabukları evler diziyorum yanyana

 

 

bir şiir düşüyor izdüşümüne çakıl çakıl

kandiller yanıyor

kandiller sönüyor üfleyip titrek allevini cemalin üzerine

 

 

ah gece gözlüm

yanıyor ahvali suretini dik tutmuş kayaların

 

 

ah o yangın sırattan ince

kılıçtan keskin

atıyor voltalarını düşler üzerine

 

 

fahişe adımları zannetme

tecritte topuk seslerini

yanağımda kaçışan

gamzelerin rugan izleri

 

 

nasılda sesli ağlardık

nasılda cebelleş

bitmezdi mahşerin

gariban sofrası

 

 

o anda çarmıha gererdik

avuçlarımızda kan ve irin deresi

 

 

açarken özneleri yine koparıp gözlerimden

ah gece gözlüm

ah be gökyüzlüm

 

 

dudaklarımda bir dem ben

bir dem safran

 

 

çakır keyf bir de münzevi

çarmıha gererdik düşleri...

---

---