Usulca

Tarık Tanış

Hüzün vardı dünden
İçtim de unuttum velhasıl

Geceyi sardım
Tütün niyetine
Üfledim

Nevri döndü hazanın
Tomurcukları kabardı
Avuçlarında hala baharın

Avuçlarında hala
Avuçlarım
Yelkenleri sönerken şehrin

Ve uçarken
Son uçurtma
Gaip bir sızı yutup boşluğa

Ardına düşen gözlerin
Ferini gömüp kızıl bir gün batımına
Avuçlarımda hala

O şarkı çalıyorsa
Gıyabında
Güvercinlerin

Mor bir akşam giyin üzerine
Geceyi asıp kadehe şarabi

Kırık zamanlar iç
Usulca

Ve ağla
Ela öykülere
Öykünüp

Avuçlarında hala... Sıcaklığım